ما مي دانيم محبان اهل بيت هستيم ولي در عمل آنطور که خودمان بخواهيم رفتار مي کنيم. مي گوئيم امام، امامت دارد، ولي من مي خواهم آن چيزي را که خودم مي فهمم عمل کنم. يعني تغذيه از غير طريق امام. به زبان مي گوييم که امام علي بن ابيطالب(ع) امير المومنين هستند، آذوقه رسان مومنين هستند، به زبان مي گوئيم که در حديث فرموده اند شيعه تمام مايحتاجش، حتي نمک غذايش را از ما طلب مي کند، در عمل مي گوئيم که خوب من عقل دارم، با عقل خودم مي سنجم. در عمل مي گوئيم که اين همه کتاب هست، به کتابها مراجعه مي کنم. در عمل مي گوئيم که به اين استاد و آن استاد مراجعه مي کنم. يعني آقا جان در دل قبول دارم، با زبان قبول دارم که شما امير المومنين هستي، آذوقه رسان مومنين هستي و تمام آذوقه مومنين را شما تامين مي کنيد ولي در عمل آنطور که خودم دلم بخواهد رفتار مي کنم. خوشا به حال آن شيعياني که "امير المومنين ساخته" هستند، نه "خود ساخته". که چنين شيعياني ـ شيعيان خود ساخته ـ اصلا شيعه نيستند.تمام غذايي که به سلولها مي آيد از بالاترين مرکز صدور، يعني قلب، جريان پيدا مي کند و تمام محصولات سلولها نيز بايد به سوي قلب برود، يعني به سوي بالاترين جايي که خون به آنجا ارسال مي شود. بالاترين کنترل کننده خون. خوب منظورمان از اين مطلب چيست؟ يعني در يک جامعه همه چيز بايد از امام باشد و محصولاتش بايد به امام عرضه شود، به امام تقديم شود. يعني در يک جامعه، همه بايد چشم به امام بدوزند، چون بچه گنجشکاني که دهانشان باز است و چشمانشان منتظر گنجشک پدر و يا گنجشک مادر است. جامعه شيعه بايد اين طور باشد. ببينيم ما در جامعه مان چه کار کرده ايم. جامعه مان را چه ساخته ايم. آيا جامعه مان را شيعه ساختيم، يا جامعه ما "جامعه اي خود ساخته" و" من و ما ساخته" است. آيا تمام مايحتاجمان از امام مي رسد؟ در بدن انسان، شما نمي توانيد بگوئيد که ديروز غذا به سلولها رسيده، سلولها همان را بررسي کنند و دوباره استفاده کنند، سلولها تمامشان يک صدا خواهند گفت که؛ شما مگر آرزوي مرگ ما را داريد. پيوسته بايد غذا به ما برسد. ما در جامعه مان مي گوييم که براي ما همان احاديث اهل بيت(ع) کافي است.....

شيعياني که در دنيا سيد نيستند، هميشه در اين موضوع مي‏سوزند که چرا ما سيد نيستيم؟ چرا ما جزء فرزندان فاطمه(س) نيستيم؟ بسيار مي‏سوزند و گهگاه در خلوتشان به خاطر اين موضوع گريه مي‏کنند. شيعيان در برزخ بسيار شديد احساس مي‏کنند که فرزند ايشان هستند و به صورتهاي مختلف سعي مي‏کنند که تأييد بگيرند، اقرار بگيرند. لذا هنگامي که به اهل‏بيت(ع) و يا به خود حضرت زهرا(س) مي‏رسند، يک کلام سؤال مي‏کنند که خانم! ـ حالا هر کدام با لحن خودشان، با کلام خودشان ـ اجازه مي‏دهيد من به روي مبارک شما نگاه کنم؟ اجازه مي‏دهيد که من هم مثل فرزند شما باشم؟ اول آرام آرام سرِ صحبت را باز مي‏کنند، بعد مي‏بينند که حضرت زهرا(س) بسيار مهربان با آنها رفتار مي‏کنند! تعجب مي‏کنند. مي‏گويند: يعني شما اجازه مي‏دهيد که ما به شما به ديده مادر نگاه کنيم؟! بسيار اوقات شاهدان شاهد بوده ‏اند که فاطمه(س) از گوشه چشم اشکي مي‏ريختند و مي‏فرمودند: مگر شما بچه هاي من نيستيد؟ چرا اينطور صحبت مي‏کنيد؟ مگر من در حق شما مادري نکردم؟ در مهلکه ها چه کسي شما را نجات داد؟ چه کسي عزرائيل را با شما مهربان کرد؟ چه کسي دست شوهرش اميرالمؤمنين را گرفت و هنگام مرگ بالاي سر شما آورد؟ چه کسي جايگاه برزخي را براي شما آماده کرد؟ آيا جز مادر کسي براي فرزندش دلسوزي مي‏کند؟ چرا شما اينطور صحبت مي‏کنيد؟ شيعيان شاد مي‏شوند که فاطمه(س) واقعاً به آنها به ديده فرزند نگاه مي‏کنند

درآستانة مراسمات ـ چه اعياد و چه شهادتها ـ از خدااين را بخواهد که: "خدايا نجاستها را از ما دفع کن!" اگرخداوند نجاستها را از ما دفع کند، آن موقع توفيقات الهي را در اطراف خود به عيان مي‌بينيم. مشکل ما انسانها به خصوص دراين دوران آخرالزمان، نجاسات است، نجاساتي که عمدتاً توسط شياطين "در" وجود انسانها و "بر" وجود انسانها و "در اطراف" انسانها قرار داده شده است. براي مثال شما بعضي اوقات براي يک مراسم بسيار مهم مذهبي از ماهها قبل انتظار مي‌کشيد. زمانيکه شبِِِِ آن عيد يا شبِ آن مراسم عزا مي‌رسد مي‌بينيد که اصلاً در خودتان حالِ توجّه احساس نمي‌کنيد. مي‌دانيد که بايد حال خوشي داشته باشيد، بايد وصل باشيد، بايد مناجات کنيد، بايد بهره ببريد، ولي تعجب مي‌کنيد و از خود مي‌پرسيد: چرا من بهره نمي‌برم؟ چرا من نسبت به اين مناسبت گيج و گنگ هستم؟ شما از مدتها قبل طالب بهره بردن در آن موقعيت بوده‌ايد، ولي اکنون چه مشکلي پيش آمده که موفق نمي‌شويد؟! عرض مي‌کنم: مشکل عمده در اين مواقع، "نجاسات دخاني" هستند. لذا از خداوند طلب کنيد تا اين نجاسات را از شما پس بزند. ‌زماني که محبان فاطمه(س) نجاسات را از اطراف خودشان پس مي‌زنند، چادر مبارک فاطمه زهرا(س) را در اطرافشان، بالاي سرشان و حتي زير پايشان احساس مي‌کنند، متوجه مي‌شوند که سالهاست درون چادر فاطمه(س) هستند و روي چادر فاطمه(س) زندگي مي‌کنند. خدا شياطين را لعنت کند زيرا ايشان دارند بين ما و فاطمه(س) جدايي مي‌اندازند تا محبان فاطمه(س) وجود مبارک ايشان را احساس نکنند. حضرت زهرا(س) در همه جا و هميشه حضور دارند. چرا محبان ايشان نبايد رفتارها و حالات مادري ايشان را احساس کنند؟ همانطور که يک بچه با نگاه به مادرش انرژي مي‌گيرد، محبان فاطمه(س) هم با توجه به فاطمه(س)، با احساس کردنِِ ايشان در اطراف خودشان، آرامش مي‌گيرند، انرژي مي‌گيرند. آرامشي در قلب و حرکتي در اعضاء و جوارح. اطميناني در قلب و جوششي قائمانه بسوي ظهور امام زمان(عج) لذا مواظبت کنيد تا دشمن بين ما و فاطمه(س) جدايي نياندازد

شب دفن حضرت زهرا(س) را قدر بدانيد. شب دفن فاطمه، شب قدر شيعيان فاطمه است.شب دفن فاطمه شب قدر بچه هاي شهر غريب است. بچه‌هاي شهر غريب يعني آن دسته از شيعياني که به ملکوت راه داده شده اند. در آنجا نامردمان و ناجنسان راه ندارند. شهري است مملو از بچه هايي که در دنيا يتيم بوده اند ، بچه‌هايي که در دنيا آواره بودند، مادر مهربان و مهربان تر از مادري آنها را صدا کرد و فرمود : بچه ها در کوچه ول نباشيد. ديگران شما را اذيت مي‌کنند ،نامردمان شما را اذيت مي‌کنند ، به پيش من بيائيد.صدايشان کرد و آنها را برد و وارد ملکوت کرد. شب دفن فاطمه ، شب قدر بچه هاي شهر غريب است لذا براي محبان و شيعيان فاطمه(س) هم بسيار قيمتي است. در شب دفن..... شيعيان و محبان کنجي را پيدا مي‌کنند ، خلوتي را پيدا مي‌کنند و در آن خلوت خودشان هستند و مادر مهربان.....گوشه اي را انتخاب کنيد ، پيدا کنيد ،خودتان باشيد و مادر مهربان امت، شما باشيد و مَلِک باطن عالم ، بگوئيد مادر جان! نگذاريد اشکالاتمان در ظاهر عيان شود، به صورت باطني و در باطن خودتان اصلاح کنيد. مادر جان محتاج شما هستيم. اي مادر مهربان ما ! نگذاريد اشکالات ما را ديگران بفهمند. درون خانه ، درون باطن، اموراتمان را اصلاح کنيد. دستمان را بگيريد به ما ترحم کنيد. اي شيعيان فاطمه(س) دست از دامن فاطمه(س) برنداريد. اي شيعيان فاطمه! يک رمزي بين شما و فاطمه(س) باشد، شما هميشه بايد خودتان را روي چادر فاطمه(س) حس کنيد و روي چادر فاطمه(س) زندگي کنيد. اگر لحظه‌اي اين احساس را نداشتيد ،در خودتان جستجو کنيد که چه چيزي مانع شما است؟چه صفتي حجاب بين شما و درک چادر فاطمه(س) شده؟ اين موضوع را بعنوان نشانه داشته باشيد. نه تنها دشمن، بلکه صفات ما هم نبايد حجاب بين ما و فاطمه(س) باشد.