|
وَ
اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَميعًا وَ لا
تَفَرَّقُوا وَ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْکُمْ
إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِکُمْ
فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوانًا وَ کُنْتُمْ
عَلي شَفا حُفْرَةٍ مِنَ
النّارِ فَأَنْقَذَکُمْ مِنْها کَذلِکَ يُبَيِّنُ
اللّهُ لَکُمْ آياتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ
(آل عمران 103)
و
همگي به ريسمان خدا، چنگ زنيد ، و پراکنده نشويد! و
نعمت (بزرگِ) خدا را بر خود، به ياد آريد که چگونه
دشمن يکديگر بوديد، و او ميان دلهاي شما، الفت ايجاد
کرد، و به برکتِ نعمتِ او، برادر شديد! و شما بر لبِ
حفره اي از آتش بوديد، خدا شما
را از آن نجات داد؛ اين چنين، خداوند آيات خود را براي
شما آشکار ميسازد؛ شايد پذيراي هدايت شويد
العيا شي :عَن محمدّ بن سليما ن ِ البصري الدِيلَمي ،
عَن ابي عَبداللهِ (ع) في قَولهِ : "و
کُنتُم عَلي شَفا
حُفرَةٍ مِنَ النارفَانفذَ کَمُ مِنها"
بِمُحَمدّ
امام صادق درباره آيه:"در حاليکه در پرتگاه آتش
بوديد پس خدا شما را نجات داد از آن"
؛ بوسيله محمد
(ص) نجات داد
/تفسير برهان - ج 2-ص472

|