وَ الَّذينَ کَسَبُوا السَّيِّئاتِ جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ما لَهُمْ مِنَ اللّهِ مِنْ عاصِمٍ کَأَنَّما أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعًا مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِمًا أُولئِکَ أَصْحابُ النّارِ هُمْ فيها خالِدُونَ (يونس 27)
امّا کساني که مرتکب گناهان شدند، جزاي بدي بمقدار آن دارند؛ و ذلّت و خواري، چهره آنان را مي‏پوشاند؛ و هيچ چيز نمي‏تواند آنها را از (مجازات) خدا نگه دارد! (چهره ‏هايشان آنچنان تاريک است که) گويي با پاره ‏هايي از شب تاريک، صورت آنها پوشيده شده! آنها اهل دوزخند؛ و جاودانه در آن خواهند ماند!

عاصم کيست ؟ کسي که دست افراد را مي‌گيرد و از فضاي جهنم بالا مي‌کشد , چون در آيه مربوط به جهنم داريم معناي عصمت را دنبال مي‌کنيم, اينطور معنامي شود : عاصم يعني کسي که دست افراد را مي‌گيرد و از درون متن جهنم به بالا مي‌کشد و نمي گذارد جهنمي باشند. با اين توضيح که براي بالا آوردن کسي از طبقه هفتم جهنم به طبقه ششم بايد در او تغيير جنسيت داده شود تا بتواند يک طبقه بالاتر بيايد، اين بالا آوردن با تغيير جنسيت ميسر است .طبقه اول جهنم نسبتا در همکف است و طبقه ششم وهفتم آن در اعماق است يعني مثل زيرزمين يک ساختمان است که هرچه پايين تر برويد به تعداد شماره طبقات اضافه مي‌شود. بهشت مانند خودساختمان است که هر چه بالاتر برويد به شماره طبقات آن اضافه مي‌شود.اگر بخواهند کسي را ازطبقه اول جهنم به طبقه اول بهشت بياورند, اين ماجرا با تغيير جنسيت ميسراست.....

بالا بردن با ارتقاء سنخيت ميسر و تو‌أم است. اگر در قيامت داريم که ما لَهُمْ مِنَ اللّهِ مِنْ عاصِمٍ, عاصم يعني کسي که دست افراد را بگيرد و آنها را از درون جهنم بالا بياورد, پناهشان دهد ونگذارد آتش جهنم به آنها اثر کند، و عملاً عاصم دست افراد را مي‌گيرد و بالا مي‌آورد, منتها دست کساني که گناه کرده‌اند را نمي‌گيرد, اگر دست کسي را بگيرد و بخواهد بالاتر بياورد يعني در آنها ارتقاء سنخيت ايجاد مي‌کند. اين نکته را هم عرض کنم که تمام مؤمنين در قيامت مشمول عصمت مي‌شوند, مشمول عصمت عاصم مي‌شوند, مشمول دستگيري اميرالمومنين(ع) مي‌شوند . تمام مومنين! چرا؟ چون ايمان و تقواي مومنين و متقين در آنها لياقت بهشت ايجاد نمي کند بلکه, آنها بايد ارتقاء سنخيت داده شوند, پس احدي از مومنين و مومنات نيست مگر اينکه در قيامت مشمول عصمت عاصم شود, لذا ما مديون مولا اميرالمومنين(ع) هستيم, ما محتاج اميرالمومنين هستيم

إِنَّ الْمُنافِقينَ فِي الدَّرْکِ اْلأَسْفَلِ مِنَ النّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصيرًا (نساء 145)
منافقان در پايين‏ترين درکات دوزخ قرار دارند؛ و هرگز ياوري براي آنها نخواهي يافت! (بنابر اين، از طرح دوستي با دشمنان خدا، که نشانه نفاق است، بپرهيزيد!)

إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ وَ أَخْلَصُوا دينَهُمْ لِلّهِ فَأُولئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنينَ أَجْرًا عَظيمًا (نساء 146)
مگر آنها که توبه کنند، و جبران و اصلاح نمايند، به (دامن لطف) خدا، چنگ زنند، و دين خود را براي خدا خالص کنند؛ آنها با مؤمنان خواهند بود؛ و خداوند به افراد باايمان، پاداش عظيمي خواهد داد.

خداوند مي‌فرمايد: إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ وَ أَخْلَصُوا دينَهُمْ لِلّهِ فَأُولئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنينَ أَجْرًا عَظيمًا, صحبت درباره منافقين است در آيه قبل از آن آمده است: إِنَّ الْمُنافِقينَ فِي الدَّرْکِ اْلأَسْفَلِ مِنَ النّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصيرًا جاي منافقين در قيامت کجاست؟ آنها در پايين‌ترين و عميق‌ترين طبقات جهنم هستند, وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصيرًا هيچ ناصري, هيچ نصرت کننده‌اي, هيچ نصيري براي آنها نيست, در آيه قبلي يعني, آيه 27 سوره يونس خوانديم که: ما لَهُمْ مِنَ اللّهِ مِنْ عاصِمٍ, از جانب خدا هيچ عاصمي براي آنها نيست, در اين آيه چه گفته مي‌شود؟ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصيرًا هيچ نصيري براي آنها نيست, يک نکته جالب: عصمت نوعي از نصرت است, و عاصم وجهي از نصير است.عاصم بودن يکي از رفتارهاي نصير است. اهل بيت(ع) در کل عوالم و نشئات رفتارهايي عمومي دارند, از جمله اينکه افراد را نصرت مي‌کنند,و يکي از انواع نصرتي که انجام مي‌دهند در قرآن با واژه عاصم مطرح مي‌شود, جالب است در قرآن که نگاه مي‌کنيم معمولاً واژه ولايت و نصرت با هم بکار رفته است, مثل اين آيه : ما لَهُمْ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصيرٍ ، براي آنها ولي و نصيري نيست, کسي آنها را ولايت و نصرت نمي کند, اين دو واژه با هم هستند و در عمل که نگاه مي‌کنيم هر دو مفهوم در يک فرد نمود دارد. ولي مومنين کيست؟ از جانب خدا و سپس از جانب رسول الله(ص) مولا اميرالمومنين(ع) هستند, نصيرمومنين کيست؟ مولا اميرالمومنين(ع) هستند. عاصم يکي از وجوه نصير است. حال عاصم مومنين کيست؟ مولا اميرالمومنين(ع). بله جايگاه منافقين در اين آيه در پايين ترين طبقات جهنم مطرح شده است و هيچ کسي آنها را نصرت نمي کند, إِلاَّ الَّذينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ وَ أَخْلَصُوا دينَهُمْ لِلّهِ فَأُولئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ, مگر آن دسته از منافقيني که واقعا" در دنيا توبه کردند و مفسده ها و نفاقشان را اصلاح نمودند. نه تنها کنار گذاشتند، نه تنها به سوي خدا آمدند، بلکه مفسده ها و تبعات مفسده هايشان را نيز اصلاح کردند و به جاي آنها خيراتي را اِعمال کردند. سپس خدا مي‌فرمايد وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ. بعد از اينکه ميفرمايد توبه کردند و کارهايشان را اصلاح کردند ميفرمايد وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ. بعد از اين هم خدا مي‌فرمايد : وَ أَخْلَصُوا دينَهُمْ لِلّهِ، دينشان را هم براي خدا خالص کردند، واقعا خالصانه دينداري کردند. خب، بين توبه و اصلاح از يک طرف، و خالصانه دينداري کردن، وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ چه معنايي پيدا مي‌کند؟ در اينجا عصمت چه معنايي پيدا ميکند؟ جالب است بدانيد نوح(ع) مروج دين خالص بود و شريعت ايشان دين خالص بود.....شريعت ابراهيم(ع) دين حنيف بود. تسليم به عنوان مقدمه دين خالص در آيات مختلف مطرح مي‌شود. يعني مقدمه دين خالص، اسلام مي‌باشد. بنابراين انسان بايد ابتدا اسلام بياورد و سپس مقيد به دين خالص شود. خوب حالا همين مفهوم را در اين آيه قرار دهيم : اگر منافقين توبه کنند، دست از نفاقشان بردارند و مفسده ها و تبعات مفسده هايشان را اصلاح نموده، واقعاً بنا بر اين بگذارند که منافق نباشند، حال بايد چکار کنند؟ بايد بيايند و مسلمان شوند، بايد تسليم خدا شوند و سپس خالصانه دينداري کنند. اگر کسي مسلمان نباشد، ديگر خالصانه دينداري کردن چه معنائي خواهد داشت، اگر تسليم خدا نباشند خالصانه دينداري کردن چه معنايي دارد؟! شايد بگوييد معناي پناه بردن را در اين آيه قرار دهيم خب شما اين معنا را در آيه بگذاريد و آن را بگونه‌اي معنا کنيد که آيه معناي جالبي پيدا کند. با توجه به آيات مربوط به دين خالص مفهوم تسليم و مسلمان شدن به اين آيه مي‌خورد. وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ يعني داخل اسلام شدن، وَ اعْتَصَمُوا بِاللّهِ يعني ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ کَافَّةً، يعني أَسْلِمُوا، اسلام بياوريد و اين به نوعي در پناه اسلام قرار گرفتن و به نوعي وارد اسلام شدن مي‌شود. چون منافق به استناد اين آيه بايد دست از نفاقش بردارد، تبعات نفاقش را اصلاح کند، سپس بايد بيايد و مسلمان شود يعني وارد يکي از خيراتي که خدا قرارداده بشود و به لحاظ اين ورودش، به لحاظ اين پناه بردنش اينجا با واژه واعتصموا بالله از آن صحبت شده است. چون هر معنائي کنيد بايد قبل از دين خالص، قبل از خالصانه دينداري کردن باشد....

يا أَيُّهَا النّاسُ قَدْ جاءَکُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ أَنْزَلْنا إِلَيْکُمْ نُورًا مُبينًا (نساء 174)
اي مردم! دليل روشن از طرف پروردگارتان براي شما آمد؛ و نور آشکاري به سوي شما نازل کرديم.
فَأَمَّا الَّذينَ آمَنُوا بِاللّهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ في رَحْمَةٍ مِنْهُ وَ فَضْلٍ وَ يَهْديهِمْ إِلَيْهِ صِراطًا مُسْتَقيمًا (نساء 175)
امّا آنها که به خدا ايمان آوردند و به (آن کتاب آسماني) چنگ زدند، بزودي همه را در رحمت و فضل خود، وارد خواهد ساخت؛ و در راه راستي، به سوي خودش هدايت مي‏کند.

اعتصام يعني اين، يعني انسان وارد اميرالمؤمنين(ع) بشود، وارد اميرالمؤمنين(ع) شدن يعني چه؟ وارد صفات ايشان، وارد افعال ايشان، وارد اميال ايشان، وارد نيات ايشان وارد مقامات ايشان، وارد قواي اميرالمؤمنين(ع)، وارد فضايل اميرالمؤمنين(ع) بشود. جنسش از جنس اميرالمؤمنين بشود، ما به چنين فردي مي‌گوييم شيعه. پس چه کساني مشمول وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَميعًا وَ لا تَفَرَّقُوا هستند ؟ شيعيان. منظور از شيعيان، شيعيان ظاهري نيست، شيعيان ظاهري نهايتاً مشمول الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ هستند. ايمان به خدا و رسول خدا و اهل بيت رسول خدا(ع) دارند و سپس دارند بر اين اساس اعمالي انجام مي‌دهند. اينها مشمول اعتصام نيستند.