امام زمان (عج) بسياري از افراد را منتفع مي‌‌کند . يک موقع يک مرجع تقليدي را به دلشان مي‌‌اندازد که اينطور فتوي بدهد ، اينطور رفتار کند . يک موقع يک حاکم اسلامي را ، يک موقع يک رهبر محلي را ، يک موقع يک معلم در مدرسه را ، يک موقع يک فرمانده را در جبهه جنگ منتفع مي‌‌کند و از آن طرف حواس دشمن را پرت مي‌‌کند و آنها را به خودشان معطوف مي‌‌کنند. آنها اينطور نفع مي‌‌برند . اگر امام زمان (عج) بالاي سر ما نبودند و من و شما را از جانب خدا نفع نمي‌‌بخشيدند ، فکر مي‌‌کنيد ما در ميان اينهمه شياطين مي‌‌توانستيم تحمل کنيم و دوام بياوريم ؟ از اين منظر وارد شويد منظر انتفاع از امام زمان (ع) ، خوبانمان را کساني بدانيد که بيشتر از امام زمان (عج) از پشت ابرهاي غيبت نفع مي‌‌برند . به خاطر اين محبت نزدشان جمع شويد ، به خاطر اين محبت از آنها بهره‌‌برداري کنيد ، بنشينيد جلوي آنها ، زيرا نوري که به آنها مي‌‌رسد ، قابليت انعکاسشان بيشتر است ، و به اين صورت به من و شما منعکس مي شود . حضور در محفل چنين خوباني ، حتي حضور در چنين محافلي باعث انتفاع مي‌‌گردد . چون آنها نور را منعکس مي‌‌کنند ، چقدر زيباست اين منظر و چقدر پرفايده است اين منظر ، و چقدر ضعيف است از غير اين منظر نگريستن به خوبان

اگر امام زمان (عج) بالاي سر ما نبودند و من و شما را از جانب خدا نفع نمي‌‌بخشيدند ، فکر مي‌‌کنيد ما در ميان اينهمه شياطين مي‌‌توانستيم تحمل کنيم و دوام بياوريم ؟

زماني که شما واژه "امام زمان" را مي‌شنويد، ايشان را "مجراي اللّهيت الله" معنا کنيد. امام زمان را يک شخص ندانيد

من و شما صفاتمان بايد صفات مهدوي باشد. اخلاقمان، اميالمان و حتي نياتمان بايد مهدوي باشد

"من بايد مجراي امام زمان باشم، من بايد ظرفي از صفات امام زمان باشم". صفات امام زمان بايد در رگهاي من جاري باشد، اميال امام زمان بايد در رگهاي من جاري باشد

نسبت "امام(ع) با جامعه"، مانند نسبت "قلب با اعضا و جوارح" است. امامِ من بايد مانند قلبِ من باشد

عزم داشتن در خلال دوران و درگذر زمان خودش را جلوه مي دهد . لذا دوران سخت قبل از ظهور و فتنه هاي بزرگ يک مدت زماني طول مي کشد ، تا جايي که همگان بجز افراد تعليم و تربيت شده ، از ظهور امام زمان (عج) مأيوس مي شوند . از شدت فتنه ها طاقتشان طاق مي شود و از ظهور امام زمان (عج) مأيوس مي شوند . بعضي ها ديگر لب به اعتراض باز مي کنند که آي خدا ، پس کجاست آن امام زماني که مي گفتي ؟ نکند دروغ باشد ؟ نکند همه اين وعده ها دروغ بوده باشد ؟ لب به اعتراض باز مي کنند . واقعاً طالب امام زمان مي شوند . واقعاً طالب مي شوند . يعني چه اتفاقي مي افتد ؟ يعني عزم در وجودشان شعله مي کشد . تا عزم به اين جا نرسد و آنها با تمام وجود طلب امام نکنند و دنبال امام نباشند ، لايق ظهور نيستند . يکي از دوستان به يک مکان مذهبي رفته بود تا در باب امام زمان (عج) سئوالي بکند ، يک آقايي به ايشان جواب گفته بود که" ببين ، دين اسلام يک ميليون مقوله دارد ، يکي از آن [مقوله ها] امام زمان است ، چرا اين قدر از امام زمان صحبت مي کني ؟" در زمان قبل از ظهور بقدري شدتها و فتنه ها زياد مي شود تا تمام آن و به گفته آن آقا [تمام] يک ميليون جنبه دين ، طلب امام زمان بشود . تمام جنبه هاي انسان ، طلب امام زمان بشود . نماز انسان هم طلب امام زمان بشود . حتي نماز خواندن انسان و کوچکترين نگاههاي انسان به اين طرف و آن طرف ، طلب امام زمان بشود . اين عزم درست است ، اين قدر اعتنا به امام زمان درست است . تا ماهي بگذرد ، تا سالي بگذرد و لحظه اي غفلت از امام زمان در انسانها نباشد ، لحظه اي غفلت از طلب امام زمان در انسانها نباشد . شيعه بايد به اينجا برسد . اين درسهايي که خدا به انسان در خلال دوران داد هر کدامشان را تکامل داد و ما رد پاي درسها را مي بينيم . آدم (ع) سيصد سال در زمين آوارگي کشيد تا عزم در او کامل شود . شيعه تا اين زمان حدود هزار و دويست سال است که دارد آوارگي مي کشد . اولين درسها ، آخر سر دوباره تکرار مي شود [و] به عبارتي قبل از امتحان جامع دوباره تکرار مي شود . چرا ؟ چون اولين [درس] بود [و] ممکن است انسان يادش رفته باشد دوباره خدا به عنوان آخرين درس همين را دارد تکرار مي کند . بعد از اين دوران غيبت ، شيعه ، بايد درس عزم بگيرد ، تجديد عزم کند و عزمش را زياد کند ، هر شيعه بايد يکي از افراد اولواالعزم بشود . ـ اولواالعزم من الرسل نمي شود ، چون رسل تمام شده اند ـ . غيبت به اين خاطر است ، دوباره درس تکرار مي شود . خداوند انسان را جلو مي آورد و درس ايمان به انسان مي دهد . درس خلوص در دينداري ، درماجراهاي نوح (ع) خداوند اين درس را به انسان داده است ، درامتحان جامع هم بايد اين طور باشد . منافقين بايد از مؤمنين جدا بشوند ، اگر در شخصي ذره اي نفاق هست بايد در آن شدت امتحانات از انسان جدا شود . اين قدر انسان بايد در آن فتنه هاي سخت چلانده شود تا نفاق انسان چون آب چرک آلود از انسان گرفته شود . مؤمنين بايد خالص خالص شوند . بايد از کفر و شرک و نفاق و از هر گونه آلودگي خالص بشوند . اين درس ، در زمان نوح (ع) به انسان داده شد ـ دينداري تا حد خلوص ـ و در خلال دوران توسط هاديان الهي و توسط انبيا الهي عليهم السلام تکامل داده شد . شيعه بايد در امتحان جامع قبل از ظهور اين امتحان را پس بدهد