www.AzmeZohoor.ir

«تفاوت رسولان (ع) با دیگر بشرها»

در این مقاله می خواهیم به تفاوت رسولان (ع) با دیگر بشرها بپردازیم. آیاتی که در مورد این موضوع مطرح است عبارتند از: آیه 6 سوره فصلت، 110 کهف، 11 ابراهیم[1] ما باید ابتدا به این موضوع بپردازیم که مفهوم بشر و مفهوم رسالت یعنی چه؟ سپس به تفاوت رسولان (ع) با دیگر بشرها بپردازیم که در نتیجه آن به مفهوم وحی برسیم.

« بشر »

خداوند متعال در سیر«انّا لله»، نعمات و اشیائی را بصورت بالقوه و خام ایجاد کرده است و برنامه خداوندی این است که این نعمات در سیر نزول در عوالم به صورت احسنه تبدیل شود. این ماجرا برای اینکه انجام شود نیاز به یک ظرف دارد تا همه چیز درون آن نظام داده شود. خداوند برای این منظور بشر را خلق می کند. آن کسانی که خداوند آنها را به عنوان نخبگان بشر معرفی می کند، رسولان(ع) هستند که همه آنها جزئی از ظرف بیکران رسول الله (ص) هستند. بشر بودن رسولان (ع) درون بشریت سید ما رسول الله (ص) است و آنها جزئی از پیکره ایشان هستند.

« رسالت »

طبق آیات قرآن، رسالت یعنی پایین آوردن اشیاء و نعمات از اوج عوالم به عمق عالم، همچنین رسول یعنی کسی که مجرای نعمات خداوندی به سوی عمق عالم می باشد. و هر کدام از رسولان(ع) بسته به اینکه چقدر مجرا شدند، نعماتی را بسوی عمق عالم آوردند ، وحی بر این رسولان(ع) یعنی راهی که برای انتقال این نعمات به سوی آنها باز می شود.

1 .سوره کهف: قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ يُوحي إِلَيَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ کانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحًا وَ لا يُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا (110)

بگو: «من فقط بشري هستم مثل شما که به من وحي مي‏شود که تنها معبودتان معبود يگانه است؛ پس هر که به لقاي پروردگارش اميد دارد، بايد کاري شايسته انجام دهد، و هيچ کس را در عبادت پروردگارش شريک نکند!

سوره فصلت: قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ يُوحي إِلَيَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَاسْتَقيمُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِکينَ (6)

بگو: من فقط بشري مثل شما هستم که بر من وحي مي‏شود که معبود شما معبودي يگانه است؛ پس تمام توجّه خويش را به او کنيد و از وي آمرزش طلبيد؛ واي بر مشرکان!

سوره ابراهیم: قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلاّ بَشَرٌ مِثْلُکُمْ وَ لکِنَّ اللّهَ يَمُنُّ عَلي مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ ما کانَ لَنا أَنْ نَأْتِيَکُمْ بِسُلْطانٍ إِلاّ بِإِذْنِ اللّهِ وَ عَلَي اللّهِ فَلْيَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (11)

پيامبرانشان به آنها گفتند: «درست است که ما بشري همانند شما هستيم، ولي خداوند بر هر کس از بندگانش بخواهد (و شايسته بداند)، نعمت مي‏بخشد (و مقام رسالت عطا مي‏کند)! و ما هرگز نمي‏توانيم معجزه‏اي جز بفرمان خدا بياوريم! (و از تهديدهاي شما نمي‏هراسيم؛) افراد باايمان بايد تنها بر خدا توکّل کنند!

خداوند قابلیت هایی را که در مورد رسولان(ع) به آن اشاره کردیم در تمام انسان ها به صورت بالقوه قرار داده است و از این جنبه اینها بشر هستند. تفاوت این بشرها با دیگر رسولان این است که وقتی رسولان (ع) در عمق عالم می آیند، نسبت به عهدی که در قبال اهل بیت (ع) بسته اند از خودشان عزم نشان می دهند و خداوند هم ِاذن ورود به عوالم را به آنها می دهد که در نتیجه صادره خدایی را در عمق عالم بصورت وحی دریافت می کنند. تفاوت رسولان با دیگر بشرها به درجات وحی است که به آنها می شود. این مقوله وحی چیز کمی نیست، دیگر بشرها به عوالم بالاتر یا نشئات آینده دسترسی ندارند. وقتی در مورد سید ما رسول الله (ص) درسوره کهف(آیه110)[2] مقوله وحی مطرح می شود ایشان کل صادره خدایی در تمام عوالم و نشئات را دریافت می کنند و دیگر رسولان هم زیر مجموعه ایشان مقداری از این ماجرا را واجد هستند ولی دیگر بشر ها اینطور نیستند.

2-.سوره کهف: قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ يُوحي إِلَيَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ کانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحًا وَ لا يُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا (110)بگو: «من فقط بشري هستم مثل شما که به من وحي مي‏شود که تنها معبودتان معبود يگانه است؛ پس هر که به لقاي پروردگارش اميد دارد، بايد کاري شايسته انجام دهد، و هيچ کس را در عبادت پروردگارش شريک نکند

« رفتار در قبال رسولان (ع) »

ما در این سه آیه می بینیم که رسولان (ع) به مردم قومشان می فرمودند: که ما هم بشری مثل شما هستیم. منظور آنها این بود که ما و شما از این نظر که به صورت یک ظرف خلق شده ایم مثل هم هستیم ولی مردم قومشان به آنها می گفتند که ما و شما مثل هم هستیم و منظورشان این بود که شما دروغ می گویید که بر شما وحی می شود و یا اینکه می گویید به عوالم و نشئات دسترسی دارید. به عنوان مثال قوم نوح(ع) و یا فرعون، در قبال حضرت موسی (ع) چنین رفتاری داشتند. از جنبه دیگر منظورشان این بود که اگر خدا می خواست چیزی را در عمق جاری کند چرا توسط ملائک جاری نمی کند و یا چرا از طریق ما و یا از طریق شخص دیگر جاری نمی کند، چرا از طریق شما جاری می کند.

« تذکر »

طبق آیات و احادیث اهل بیت (ع)، رسولان در آخر الزمان رجعت می کنند. ما از آیات فوق چه عبرتی بگیریم که رفتار قوم نوح (ع) و فرعون را در قبال رسولان(ع) انجام ندهیم؟ ما باید رسولان (ع) را یک شخص نبینیم، مثل خودمان ندانیم تا بتوانیم از آنها تبعیت کنیم و در صحنه های آخر الزمان سرافراز شویم.

*وصلی الله علی سیدنا محمد و آله طاهرین*

چهارشنبه ۰۷ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۲۱:۱۷

منبع: خطب نادره www.khotabenadereh.com

www.AzmeZohoor.ir